KIM JESTEŚMY REDAKCJA MARKETING DYSTRYBUCJA OGŁOSZENIA LISTY DO REDAKCJI KONTAKT 15 grudzień 2018
E-WYDANIE
PUBLICYSTYKA
REPORTAŻ
LUDZIE I MIEJSCA
TAKIE CZASY
CZAS PRZESZŁY
CZAS TO PIENIĄDZ
DRUGI BRZEG
CZAS NA WYSPIE
AKTUALNOŚCI
ARTFUL FACE
PAN ZENOBIUSZ
FAWLEY COURT
REWERS
DOBRE, BO POLSKIE
SYLWETKI
LONDYN W SUBIEKTYWIE
OPOWIADANIA LONDYŃSKIE
ROZMOWA
LISTY DO REDAKCJI
KULTURA
RECENZJA
SYLWETKI
ROZMOWA
CO SIĘ DZIEJE
FELIETONY
KRYSTYNA CYWIŃSKA
ANDRZEJ LICHOTA
WACŁAW LEWANDOWSKI
GRZEGORZ MAŁKIEWICZ
V.VALDI
SPORT
AKTUALNOŚCI
RELACJA
ROZMOWA
FELIETON
GALERIA
PODRÓŻE
PO LONDYNIE
PO WYSPIE
POLSKIE DROGI
PO ŚWIECIE
W CZASIE I PRZESTRZENI
CZAS NA RELAKS
ZDROWIE POLECAMY
NA ŁAWECZCE
MANIA GOTOWANIA
KRZYŻÓWKA
KRONIKA ABSURDU
NA KOŃCU JĘZYKA
TO I OWO
ARTERIA
ARTYŚCI
GALERIA
EWA OBROCHTA
BASIA LAUTMAN
BEATA KOZŁOWSKA
WOJCIECH SOBCZYŃSKI
RYSZARD SZYDŁO
PAWEŁ KORDACZKA
MARIA KALETA
MAREK BORYSEWICZ
KRZYSZTOF MALSKI
KONRAD GRABOWSKI
JUSTYNA KABAŁA
IWONA ZAJĄC
ELZBIETA PIEKACZ
ELZBIETA CHOJAK
ELA CIECIERSKA
CAROLINA KHOURI
ANIA PIENIĄŻEK
AGNIESZKA KOWAL
A.HANDZEL-KORDACZKA
ANDRZEJ KRAUZE
ANDRZEJ LICHOTA
DAMIAN CHROBAK
GRZEGORZ LEPIARZ
SŁAWEK BLATTON
ANDRZEJ MARIA BORKOWSKI
PAWEŁ WĄSEK
MARCIN DUDEK
JOANNA SZWEJ-HAWKIN
DANUTA SOŁOWIEJ
TOMASZ STANDO
AGNIESZKA STANDO
OLGA SIEŃKO
FOTOREPORTAŻ
AGATA HAMILTON
JOANNA CIECHANOWSKA




Co z nas wychodzi?
2012.03.06 / Marta Kazimierczyk
TAGI:
Share |
Zaczyna się niewinnie. Jedno małżeństwo odwiedza apartament drugiego. Sprawa jest przykra, ale niby błaha wśród rodziców nastolatków: syn Nancy (Kate Winslet) i Allana (Christoph Waltz) wybił zęby synowi gospodarzy – Penelope (Jodie Foster) i Michaela (John C. Reilly). Trzeba ustalić, o co poszło i jak sprawę ładnie rozwiązać. Atmosfera jest niezręczna, ale kulturalna. Nie na długo. Jeden przytyk, kilka drobnych złośliwości i oskarżeń zamienią z pozoru grzeczną wizytę we wściekłą wojnę na słowa, telefony komórkowe i tulipany.

Skąd w ludziach pełnych ogłady i oczytanych, tyle mroczności i nienawiści, pytał Polański, adaptując na film sztukę Bóg mordu francuskiej dramatopisarki Yasminy Rezy. Teatralność jeszcze podkreślił – cała akcja, rozpisana na cztery głosy, rozgrywa się w jednym mieszkaniu, w czasie rzeczywistym. Polański uwielbia klaustrofobiczne klimaty – wystarczy przypomnieć choćby Nóż w wodzie czy ostatniego Autora widmo – tam też reżyser umieszcza swoich bohaterów w zamkniętych przestrzeniach (łódka, wyspa), wystawiając ich na próby. Na przykład, próbę granic. Gdzie kończy się ego, a zaczyna instynkt? Innymi słowy, czego potrzeba by spadły maski hipokryzji, byśmy pokazali, jacy jesteśmy naprawdę? Polański snuje tę duszną farsę po mistrzowsku, lekko i z wprawą.

W Cranage czwórka bohaterów to postaci-stereotypy dzisiejszej klasy średniej. Penelope pracuje w księgarni i pisze książki z historii sztuki. Jest bezkompromisowym liberałem, despotycznym i pozbawionym poczucia humoru. Jej mąż – sprzedawca artykułów gospodarstwa domowego, z pozoru łagodny i ustępliwy – jest tak naprawdę okrutnym chamem. Allan to pozbawiony skrupułów prawnik, wyznawca darwinowskiego prawa siły. Nancy z kolei jest histeryczną panią bankier, klasyczną stłamszoną żoną z ogromnym poczuciem krzywdy.

W miarę jak spirala nienawiści się nakręca, podobnie jak na wojnie zawiązują się sojusze, a strony zmieniają fronty: najpierw mężowie wytykają sobie złośliwie swoje zawody, potem następuje starcie żon w świetnej scenie, kiedy Nancy wymiotuje z nerwów na ukochane albumy malarstwa Penelope. Na końcu mężowie występują przeciwko żonom i vice versa. Te niekończące się szarady dają pole do popisu całej czwórce świetnych aktorów (szczególne brawa dla Jodie Foster, która doskonale oddaje skrajne emocje osoby w nieustannej defensywie).

Pierwszą, najbardziej oczywistą warstwą filmu jest dość ograny temat gry pozorów zepsutych mieszczan, którzy chcą widzieć się jako tolerancyjna, rozsądna elita. W rzeczywistości pod powłoką uprzejmości, obserwujemy, odkrywany krok po kroku przegląd neuroz – topnieją zahamowania, poprawność polityczna, społecznie narzucone ego. Ale jest też warstwa głębsza. Nancy i Allan mogą opuścić nieprzyjemną scenę w każdej chwili (wychodzą z mieszkania dwa razy, już czekają na windę w korytarzu), ale zawsze coś przyciągnie ich z powrotem. Co? Pęd do przemocy, który jest w pewien sposób wyzwalający.

Zapisano bowiem w Cranage analizę ludzkiej natury, naszej skłonności do przemocy, której przyjęte normy społeczne i wychowawcze nie zdołają wymazać. Zapisano między wierszami, ale też dosłownie. W pewnym momencie filmu Kate Winslet odczytuje tytuł albumu o Francisie Baconie: okrucieństwo, splendor, chaos i równowaga.

Carnage, reż. Roman Polański,
Francja/ Niemcy/Polska/Hiszpania 2011, 78 min

Komentarze:
Kaisa (15.03.2012) Myślę, że wspaniale uchwyciła Pani przesłanie tego filmu. Jestem zachwycona Pani oceną. Pozdrawiam.

Dodaj komentarz:
Autor:
Wpisz hasło z obrazka: (małymi literami)


REKLAMA
PODCASTY
...zobacz inne podcasty
ARTERIA
...zobacz archiwum Arterii
REKLAMA
ENGLISH PAGE
...zobacz inne artykuły
ANKIETA
Czy wyjeżdźasz na wakacje do Polski?
liczba głosów: 29895
Tak

24797
83%
Nie

5098
17%
...zobacz archiwum ankiet
WYSZUKIWANE TAGI

Polsport |usługi kamieniarskie wodzisław | nakrętki nierdzewne | masaż gdańsk | węgiel Wodzisław | kontraktowa produkcja suplementów diety
Zespół muzyczny Krapkowice | cyklinowanie Brwinów | Lekarz rodzinny Radlin | leczenie bólu Wodzisław Śląski | dacharbeiten wien